Pomorski Zespół Parków Krajobrazowych

Wdzydzki Park Krajobrazowy

  • Wdzydzki Park Krajobrazowy
    Wdzydzki Park Krajobrazowy
  • Wdzydzki Park Krajobrazowy
    Wdzydzki Park Krajobrazowy
  • Wdzydzki Park Krajobrazowy
    Wdzydzki Park Krajobrazowy
  • Wdzydzki Park Krajobrazowy
    Wdzydzki Park Krajobrazowy
  • Wdzydzki Park Krajobrazowy
    Wdzydzki Park Krajobrazowy

Wdzydzki Park Krajobrazowy

KOŚCIERZYNA
facebook
Film
Widok z wieży we Wdzydzach Kiszewskich
WFOSiGW
Rezerwat Biosfery Bory Tucholskie

Generalnie na terenie WPK występują trzy typy krajobrazu z pewnymi odmianami. Są to:

-    krajobraz lasów - dużych kompleksów leśnych;

-    krajobraz wód - dużych i mniejszych lecz znaczących jako wnętrza krajobrazowe jezior polodowcowych;

-    tzw. krajobraz uprawowy, związany z kulturą materialną i kulturą użytkowania przestrzeni przez rolniczą ludność kaszubską.
Każdy z wyżej wymienionych podstawowych typów krajobrazów posiada pewne odmiany i własne charakterystyczne cechy i właściwości.
Krajobraz leśny można na terenie WPK zróżnicować pod kątem wieku drzewostanu i jego składu gatunkowego. Różnice te w pewien sposób warunkują rodzaj i skalę odczuć estetycznych związanych z ekspozycją i odbiorem krajobrazu.

Krajobraz wód składa się z zespołów unikatowych wielkich, jezior ale także z drobnych, śródleśnych oczek wodnych i małych jeziorek. Wody otwarte znajdują się także na terenie nie zalesionym, rolniczym lub też przy osadach wiejskich.

Krajobraz uprawowy jest może najbardziej zróżnicowany. Na terenie WPK można wyróżnić obszary uboższej ziemi rolniczej, poprzeplatanej małymi laskami i zagajnikami a także terenami bagiennymi oraz obszary lepszej ziemi, charakteryzujące się większymi połaciami bezleśnych terenów jednorodnych upraw polowych. W krajobrazie uprawowym występują także spore kompleksy trwałych użytków zielonych w pobliżu lub wzdłuż cieków i terenów zalewanych okresowo. Daje to znów odrębny obraz przestrzeni otwartej. W ślad za powyższymi różnicami idzie zróżnicowanie występujących w krajobrazie form elementów kulturowych - wsi i osad. Można wyodrębnić obszar „biedny” z rozrzuconymi zagrodami samotniczymi i niewielkimi przysiółkami oraz obszar „bogaty” z dużymi wsiami kmiecymi - dziś przekształcającymi się w spore jednostki osadnicze o charakterze małych miasteczek (przykładem Wiele i Dziemiany).
 

W krajobrazie parku możemy zauważyć przewagę elementów przyrodniczych nad kulturowymi. Krajobraz o charakterze naturalnym to przede wszystkim duże kompleksy leśne i różnorodność wód powierzchniowych – doliny małych rzek, jeziora rozmaitego kształtu i wielkości. Znajdziemy tu zarówno wielkie jeziora o taflach wody sięgających po horyzont, średnie - przytulone do łąk i pastwisk, położone niejednokrotnie w obrębie wsi, jak i drobne, śródleśne oczka wodne. Często ponad lustro wody wznoszą się strome zbocza, nieraz o wysokości kilku metrów. Unikatem w skali krajowej jest wielkie wnętrze wodne jeziora Wdzydze, którego wybitna ekspozycja otwiera się zaskakująco przy drodze Borsk – Wiele we wsi Kliczkowy.

Z drugiej strony elementy krajobrazu kulturowego, rozproszone i wtulone w otaczającą przyrodę, nie wpływają w znaczący sposób na „wyciszony i kameralny” w odbiorze charakter Parku. Krajobraz ten związany z kulturą materialną i kulturą użytkowania przestrzeni przez ludność kaszubską znajduje wyraz w zachowanej sieci drożnej i osadniczej, w zabudowie wsi i obiektom towarzyszącym tj.: kapliczki i krzyże.

Dodatkowo wielobarwność zachowanych ekosystemów podmokłych łąk oraz mozaiki pól, pastwisk, miedz i zadrzewień śródpolnych urozmaica dominującą zieleń krajobrazu naturalnego.Całość jest łagodnie pofalowana, bez dużych różnic w ukształtowaniu terenu.

Niestety na terenie Parku spotkać można również miejsca deprecjonujące walory estetyczne krajobrazu, głównie w obrębie historycznych osad i wsi, co spowodowane jest m.in.: niewłaściwym planowaniem nowej zabudowy w przestrzeni wiejskiej i nie nawiązywaniem do tradycji budownictwa regionalnego.