• Wdzydzki Park Krajobrazowy
    Wdzydzki Park Krajobrazowy
  • Wdzydzki Park Krajobrazowy
    Wdzydzki Park Krajobrazowy
  • Wdzydzki Park Krajobrazowy
    Wdzydzki Park Krajobrazowy
  • Wdzydzki Park Krajobrazowy
    Wdzydzki Park Krajobrazowy
  • Wdzydzki Park Krajobrazowy
    Wdzydzki Park Krajobrazowy

Rzeki

Wdzydzki Park Krajobrazowy charakteryzuje się znacznymi zasobami wód powierzchniowych. Obecność zróżnicowanych pod względem wielkości i właściwości ekosystemów wodnych mają wpływ na zróżnicowanie organizmów zasiedlających obszar WPK. Wiodącym elementem przyrodniczym i krajobrazowym zaraz po jeziorach jest sieć wodna. Charakter rzek jest bardzo zróżnicowany, od fragmentów o bystrym pędzie i kamiennym dnie, po leniwe odcinki łagodnie meandrujące wśród pól i łąk. Doliny rzeczne zasiedlają licznie rzadkie i chronione gatunki roślin i zwierząt. Poza tym wody rzek Wdzydzkiego PK zasilają największe akweny Parku, tym samym decydując o ich czystości. Opisywane cieki na wielu odcinkach wydają się mieć dość naturalny charakter. Wiją się zakolami wśród pól i łąk, przyspieszając w głębokich cienistych wąwozach, łączą się i przepływają przez liczne jeziora.

Z badań przyrodniczych prowadzonych w ostatnich latach wynika jednoznacznie, że jednym z największych współczesnych zagrożeń dla trwałości i liczebności populacji wielu gatunków, a także ich różnorodności (na poziomie gatunkowym, osobniczym i genetycznym) jest fragmentacja środowiska, obniżająca szanse przeżycia i różnicowania organizmów oraz możliwości przystosowawcze do warunków życia. Ochrona korytarzy ekologicznych, stanowiących podstawową składową sieci ekologicznych i rozumianych jako obszary łączności strukturalnej krajobrazu i funkcjonalnej dla migracji (sezonowych i dobowych) gatunków, jest jednym z elementów realizacji polityki rozwoju województwa pomorskiego. Jednocześnie korytarze te stanowią pasma zapewniające łączność przestrzenną cennych przyrodniczo i chronionych obszarów, wzbogacające strukturę krajobrazową i pełniące istotną rolę w utrzymaniu różnorodności biologicznej nie tylko regionu, ale kraju i terytorium Unii Europejskiej. Cieki stanowią klasyczny przykład szlaków wędrówkowych i podstawowy obiekt funkcjonalny środowiska dolin rzecznych, których nie można pominąć przy wyznaczaniu korytarzy ekologicznych budujących przestrzenną łączność środowiska naturalnego. Korytarzem ekologicznym jest cała dolina rzeczna, wraz z lądowym buforem cieku – dnem doliny i jej zboczami. Wiodącą rolę w zachowaniu łączności przestrzennej struktur ekologicznych odgrywają przede wszystkim korytarze rangi ponadregionalnej i regionalnej, stanowiąc gwarancję zachowania możliwości migracji gatunków, ich różnorodności biologicznej oraz łączności większości wielkoprzestrzennych przyrodniczych obszarów chronionych. W województwie pomorskim, wyznaczono 7 struktur przestrzennych w randze ponadregionalnych korytarzy ekologicznych. Jednym z nich jest „Doliny Słupi i Wdy”. Korytarze są ekosystemami i układami łącznikowymi, w systemie naturalnych i półnaturalnych ekosystemów – ostoi gatunków i zbiorowisk.

Wybrane rzeki Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego:

Wda

Wda, nazywana też Czarną Wodą, jest największą rzeką przepływającą przez teren Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego. Wypływa z małego jeziora Krążno i po 211 km biegu przez równinę Charzykowską i Bory Tucholskie wpływa w Świeciu do Wisły.  Nazwa Czarna Woda prawdopodobnie pochodzi od zabarwienia płynącej wody, przybierającej niejednokrotnie w przeszłości bardzo ciemny kolor. Przyczyną tego mogły być zanieczyszczenia spływające ze znajdujących się bezpośrednio nad brzegiem smolarni, a także niesione związki mineralne.

Dorzecze o powierzchni 2325,2 km2, podzielone jest pomiędzy dwa wo­jewództwa. Północna część, obejmująca górny i środkowy bieg, rozciąga się w granicach województwa pomorskiego. Natomiast część południowa znaj­duje się na terenie województwa kujawsko – pomorskiego.

W granicach Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego Czarna Woda liczy 25 km długości - od mostu drogowego koło Lipusza na trasie Chojnice – Kościerzyna, do mostu drogowego w Borsku, na trasie Wiele – Nowa Ki­szewa. Rzeka przepływa przez miejscowości Krugliniec, Schodno, Loryniecc, Czarlina Osada. Poniżej jeziora Schodno w miejscowości Loryniec (166km) do Czarnej Wody uchodzi rzeka Trzebiocha. Ostatnim zbiornikiem wodnym, przez jaki rzeka przepływa w granicach Parku jest jezioro Radolne oraz Wdzydze, zwane Wielką Wodą.

Na odcinku rzeki Wdy i Trzebiochy, w granicach Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego, planuje się utworzyć krajobrazowo – faunistyczny rezer­wat przyrody „Dolina Wdy i Trzebiochy”. Głównym celem utworzenia re­zerwatu jest ochrona endemicznej odmiany troci jeziorowej, występującej jeziorze Wdzydze. Więcej ...

Trzebiocha

Jest niewielką rzeką o długości zaledwie 6 km. Wypływa z jeziora Sudomie (otulina Wdzydzkiego Parku) i przepływając przez miejscowości Grzybowo i Grzybowski Młyn, powyżej wsi Loryniec wpada do Wdy.  W granicach Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego, na rzece w miejscowości Grzybowski Młyn, funkcjonuje jaz piętrzący o wysokości 2,3m. Aby rozwiązać problem tej bariery dla ryb, w 2009r. zbudowano przepławkę komoro­wą w formie kanału, omijającego budowlę piętrzącą. Więcej...

Dębrznica

Jest lewostronnym dopływem Trzebiochy. Rzeka długości 5km wypływa z jeziora Debrzyno, przepływa przez jeziora Kramsko Duże, Kramsko Małe, Jeziorko i Kocełki. Do Trzebiochy wpływa w Dolinie Rosochy, tuż przed ujściem Trzebiochy do Wdy.

Struga

Niewielka rzeka w południowo-wschodniej części Wdzydzkiego PK. Wypływając z jeziora Zmarłego przepływa przez tereny leśne i łąki uchodząc do jeziora Wdzydzkiego w okolicy wsi Przytarnia.

Studzienice

Niespełna 2 km rzeczka biorąca swój początek ze źródła umiejscowionego na wilgotnych łąkach pomiędzy wsią Wąglikowice a Wdzydze. Ze względu na swoją specyfikę i położenie w całości dolina rzeki jest projektowanym użytkiem ekologicznym. Przepływając przez malowniczo położone łąki uchodzi do jeziora Jeleniego ( jedno z 4 jezior Zespołu Jezior Wdzydzkich).